Objawienie Pańskie nie jest folklorem ani dodatkiem do Bożego Narodzenia. To dzień, w którym Kościół ogłasza publicznie panowanie Chrystusa nad światem. Trzej Mędrcy nie przychodzą z ciekawości, lecz z posłuszeństwa wobec prawdy. W tradycyjnej doktrynie katolickiej święto Trzech Króli ukazuje porządek nadprzyrodzony, który stoi w sprzeczności z duchem epoki. Objawienie Pańskie odsłania sens Wcielenia w jego wymiarze powszechnym. Chrystus nie objawia się jedynie Izraelowi, lecz całemu światu. Mędrcy przybywający ze Wschodu reprezentują narody pogańskie, które rozpoznają w Dziecięciu z Betlejem prawdziwego Króla. Nie kieruje nimi sentyment ani emocja, lecz rozum oświecony łaską. Gwiazda nie zastępuje im myślenia, lecz prowadzi do aktu adoracji. Tradycja Kościoła widzi w Objawieniu Pańskim dzień tryumfu prawdy nad relatywizmem. Mędrcy padają na twarz, oddając hołd Chrystusowi, a ich dary nie są gestem symbolicznej uprzejmości. Złoto wyznaje królewskość, kadzidło boskość, a mirra zapowiada ofiarę. Ten porządek znaczeń nie podlega negocjacjom ani reinterpretacjom zgodnym z duchem czasu. Objawienie Pańskie przypomina, że Chrystus nie jest jedną z wielu dróg, lecz Panem historii. W liturgii tradycyjnej dzień ten zajmuje miejsce szczególne. Kościół nie celebruje nastroju ani atmosfery, lecz fakt objawienia się Boga światu....