Nie kamizelka kuloodporna, nie tarcze, nie barierki. Papież szedł między ludzi z uśmiechem i bezbronny. 13 maja 1981 roku na Placu św. Piotra miał zginąć. Nie zginął. I choć od tamtego strzału mija właśnie 45 lat, wciąż mówi się o nim jako o cudzie.
Początek audiencji generalnej zapowiadał się jak tysiące innych. Tłumy pielgrzymów, oklaski, Papież w otwartym papamobilu. Jan Paweł II podjeżdżał w stronę Spiżowej Bramy, gdy nagle wziął na ręce dwuletnią Sarę Bartoli – dziewczynkę z niebieskim balonikiem. Uśmiechał się, błogosławił. Za chwilę miał się osunąć na siedzenie, trafiony dwiema kulami. Była godzina 5.19 po poł. – co do minuty 64. rocznica pierwszego objawienia fatimskiego.
Jak opisuje Jolanta Sosnowska w książce „Największy z rodu Polaków” (wyd. Biały Kruk), zamachowcem okazał się 23-letni turecki płatny morderca Mehmet Ali Ağca. Strzelał celnie, ale Opatrzność miała inne plany. Jedna kula przeszyła ramię Papieża, po czym zraniła młodą Jamajkę Rose Hall i ostatecznie utknęła w śródpiersiu Ann Odre – rodaczki Karola Wojtyły, urodzonej 18 maja, tak jak On, tylko w 1923 roku. Jan Paweł II nie stracił przytomności. Modlił się aktami strzelistymi, przyzywając Matki Najświętszej.
– Czyjaś ręka strzelała, ale Inna Ręka prowadziła kulę – miał powiedzieć Papież po zamachu, do końca życia wierząc w fatimskie ocalenie.
Sosnowska, biografka Papieża Polaka, w swoim bogato ilustrowanym dziele nie pozostawia wątpliwości co do wymowy wydarzenia. Zbieżność daty zamachu z datą objawienia w Fatimie nie była przypadkiem. Pontyfikat Papieża Polaka, wielkiego czciciela Maryi, nie mógł zakończyć się w trzecim roku – miał On bowiem jeszcze, zgodnie z Bożym planem, wiele do zrobienia.
Książka „Największy z rodu Polaków” ukazała się nakładem wydawnictwa Biały Kruk 14 marca 2025 roku. Liczy 272 strony, a jej wyjątkowego charakteru dodają zdjęcia mistrza fotografii Adama Bujaka, wieloletniego świadka pontyfikatu. Znajdziemy w niej nie tylko opis zamachu, ale także rozdziały poświęcone dzieciństwu Karola Wojtyły, jego nauczaniu, pielgrzymkom oraz duchowości. Wstęp autorstwa Jolanty Sosnowskiej przypomina: – On jest nam wciąż bardzo potrzebny, niezbędny.
W 45. rocznicę zamachu warto wrócić do tamtych siedmiu minut maja 1981 roku. Do chwili, gdy dwie kule nie zabiły – bo Inna Ręka prowadziła.
Fragment książki „Największy z rodu Polaków”, autorstwa Jolanty Sosnowskiej, wyd. Biały Kruk https://bialykruk.pl/ksiegarnia/ksiazki/najwiekszy-z-rodu-polakow
Seven minutes that changed the Church. 45 years ago, Ağca shot, Mary guided the bullet
No bulletproof vest, no shields, no barriers. The Pope walked among the people with a smile, defenseless. On May 13, 1981, in St. Peter’s Square, he was meant to die. He did not die. And although 45 years have passed since that shot, it is still spoken of as a miracle.
The start of the general audience promised to be like thousands of others. Crowds of pilgrims, applause, the Pope in an open popemobile. John Paul II was driving toward the Bronze Door when he suddenly picked up two-year-old Sara Bartoli – a little girl with a blue balloon. He smiled, he blessed. Moments later, he would slump into his seat, hit by two bullets. It was 5:19 p.m. – exactly, to the minute, the 64th anniversary of the first Fatima apparition.
As Jolanta Sosnowska describes in her book “The Greatest of the Polish Lineage” (published by Biały Kruk), the assassin turned out to be 23-year-old Turkish hitman Mehmet Ali Ağca. He shot accurately, but Providence had other plans. One bullet pierced the Pope’s arm, then wounded a young Jamaican woman, Rose Hall, and finally lodged in the chest of Ann Odre – a compatriot of Karol Wojtyła, born on May 18, like Him, but in 1923. John Paul II did not lose consciousness. He prayed with ejaculatory prayers, invoking the Blessed Mother.
– Someone’s hand fired, but Another Hand guided the bullet – the Pope would say after the assassination attempt, believing until the end of his life in the Fatimian salvation.
Sosnowska, a biographer of the Polish Pope, leaves no doubt in her richly illustrated work as to the meaning of the event. The coincidence of the date of the assassination attempt with the date of the Fatima apparition was no accident. The pontificate of the Polish Pope, a great devotee of Mary, could not end in its third year – for He still had, according to God’s plan, much to do.
The book “The Greatest of the Polish Lineage” was published by Wydawnictwo Biały Kruk on March 14, 2025. It has 272 pages, and its unique character is enhanced by photographs by master photographer Adam Bujak, a long-time witness to the Polish Pope’s pontificate. In it, we find not only a description of the assassination attempt but also chapters devoted to Karol Wojtyła’s childhood, his teaching, pilgrimages, and spirituality. The introduction by Jolanta Sosnowska reminds us: – He is still very necessary to us, indispensable.
On the 45th anniversary of the assassination attempt, it is worth returning to those seven minutes of May 1981. To that moment when two bullets did not kill – because Another Hand guided them.
