We wrześniu 1988 r., kiedy erygowana została nowa parafia, przy ulicach: Pileckiego, Młodzieżowej, Wojska Polskiego, Szarych Szeregów i Sikorskiego wybudowanych było po kilka bloków mieszkalnych. Wsie przynależne do parafii też były małe pod względem zabudowań i mieszkańców. Ta część Osiedla Młodych i wsi w tamtych latach nie była tak rozbudowana jak obecnie. Na osiedlu była tylko szkoła podstawowa dla klas I–III, a dzieci od klasy IV chodziły pieszo do szkoły w centrum miasta. Było tu jedno przedszkole, kilka sklepów i nie było tu dobrej komunikacji między głównym miastem a osiedlem. W blokach zamieszkiwały rodziny cywilne, wojskowe, policyjne, a także prawosławne, protestanckie i świadków Jehowy.
Jak rodziło się w tej małej parafii życie religijne chrześcijan? Początki były bardzo trudne, wszystko zaczynało się od zera i wszystko opierało się na dobrowolności i ofiarności wiernych. Wielkie zaangażowanie wiernych z osiedla i wsi sprawiło, że życie religijne z pierwszym proboszczem ks. Zbigniewem Wojciechowskim zaczęło się powoli rozwijać. Coraz więcej osób zgłaszało się do pomocy przy pracach budowlanych, kamieniarskich, ogrodzenia terenu, porządku w kaplicy i obejściu oraz wielu innych wydarzeniach i obrzędach kościoła w okresach świątecznych i okazjonalnych. Każda para rąk do pracy w parafii była cenna. Wymienię tu wielu zasłużonych panów z tamtego czasu: Tadeusz Kiewicz, Ireneusz Baster, Edward Ochtabiński, Zbigniew Czech, Tadeusz Kowalik, Andrzej Sobierański i wielu innych.
Z pomocą parafii przychodziło też dowództwo i wojsko z Jednostki Wojskowej pod Dębinką.
Panie swoją misję znalazły w sekretariacie i na plebanii. Irena Skrzypczyńska – wolontariuszka dbała o szaty liturgiczne księży i obrusy ołtarzowe, Grażyna Jeziorska dbała o księgi kancelaryjne i prowadziła sklepik parafialny, a Zenobia była gosposią w kuchni.
Życie liturgiczne to: Msze Święte poranne i wieczorne, nabożeństwa okresowe: majowe, czerwcowe i różańcowe, Godzinki, Roraty, Koronka do Bożego Miłosierdzia, Boże Ciało, Droga Krzyżowa, Gorzkie Żale, Dzień Chorego, Święta Wielkanocne, Boże Narodzenie i wiele innych. W kaplicy odbywały się chrzty, Komunie Święte, śluby, pogrzeby i inne uroczystości związane z kalendarzem liturgicznym. Corocznie prowadzone były dla dzieci i młodzieży konkursy szopek i różańcowe, koncerty kolęd i pieśni maryjnych.
W sali katechetycznej pod plebanią prowadzone były lekcje religii do roku 1990, a od tej daty prowadzone przez szkoły. Przy parafii zaczęły działać koła założone i prowadzone przez wiernych: dla dzieci „Mały Rycerz dla Niepokalanej” przez Piotra Pawłowskiego, młodzieży „Światło i Życie” oraz dorosłych „Koło różańcowe”.
Pracujący w parafii ks. Bogusław Wnuk był wspaniałym gitarzystą i akompaniował dzieciom i młodzieży śpiewającej w czasie Mszy Świętej.
W pierwszych latach istnienia parafii ufundowane zostały na potrzeby procesji i innych uroczystości: pierwszy sztandar „Jezu, ufam Tobie” z patronami parafii świętymi apostołami Piotrem i Pawłem przez rodziny zamieszkałe przy ulicy Młodzieżowej i opiekunkę tej akcji Irenę Dziedzic, a drugi sztandar z Matką Bożą przez rodziców dzieci komunijnych. Pięć poduszek dekorowanych religijnymi dewocjonaliami ufundowane zostały przez rodzinę Jabłońskich ze wsi Wólka Górska.
Na przełomie lat 1991–1992 odbyła się pierwsza w historii parafii peregrynacja Cudownego Obrazu Matki Bożej z Jasnej Góry Królowej Polski, który gościł w domach katolickich rodzin i było to wielkim wydarzeniem w życiu rodzin i nowej parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła.
Ks. proboszcz Zbigniew Wojciechowski był wspaniałym kapłanem i utalentowanym człowiekiem, który zaskarbił sobie serca wszystkich parafian. Niespodziewanie i niefortunnie został przez wyższe władze kościelne przeniesiony z dniem 26 sierpnia 1992 r. do parafii pw. Chrystusa Miłosiernego w Zabrańcu. Nawet bunt parafian i petycja o pozostawienie ks. proboszcza w parafii nie były wzięte pod uwagę. Parafianie docenili Jego poświęcenie w tak trudnych tamtych latach, że przez długi czas odwiedzali ks. Zbigniewa w kolejnej parafii.
B. Malewska
Ks. kan. Zbigniew Feliks Wojciechowski (1949–2021)
Ks. kan. Zbigniew Feliks Wojciechowski urodził się 20 listopada 1949 r. w Karczewie. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk kard. Stefana Wyszyńskiego 16 czerwca 1974 r. W okresie całego kapłaństwa pracował w dziesięciu parafiach w Warszawie i miejscowościach podwarszawskich jako wikariusz, proboszcz i administrator. Ostatnią Jego parafią była parafia pw. Św. Włodzimierza na Warszawskim Bródnie.
Ks. kan. Zbigniew Wojciechowski był pierwszym proboszczem-administratorem nowo powstałej parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła na Osiedlu Młodych w Nowym Dworze Mazowieckim w latach 1988–1992. 5 kwietnia 2007 r. abp Sławoj Leszek Głódź odznaczył ks. kan. Zbigniewa Wojciechowskiemu przywilej rokiety i mantoletu. Od kwietnia 2011 r. ks. kan. Z. Wojciechowski był kapelanem Ochotniczych Straży Pożarnych w m.st. Warszawie. Zmarł w Mazowieckim Szpitalu Bródnowskim w dniu 2 marca 2021 r. w wieku 71 lat, w 47. roku kapłaństwa. 9 marca pochowany został w parafii Św. Wita w Karczewie, w grobie rodzinnym na miejscowym cmentarzu parafialnym. Na podstawie dokumentu Kurii Biskupiej Warszawsko-Praskiej.
B. Malewska
Religious Life in the New Parish at Osiedle Młodych, 1988–1992
In September 1988, when the new parish was erected, only a few apartment blocks had been built along the streets of Pileckiego, Młodzieżowej, Wojska Polskiego, Szarych Szeregów, and Sikorskiego. The villages belonging to the parish were also small in terms of buildings and population. This part of Osiedle Młodych and the surrounding villages were not as developed at that time as they are today. There was only a primary school for grades I–III on the estate, and children from grade IV walked to school in the city center. There was one kindergarten, a few shops, and no good public transport between the main town and the estate. The blocks were inhabited by civilian, military, and police families, as well as Orthodox, Protestant, and Jehovah’s Witnesses families.
How did Christian religious life begin in this small parish? The beginnings were very difficult. Everything started from zero and relied entirely on the voluntary work and generosity of the faithful. The great commitment of the residents of the estate and the villages enabled religious life to develop slowly under the first parish priest, Fr. Zbigniew Wojciechowski. More and more people volunteered to help with construction work, stonework, fencing the grounds, maintaining order in the chapel and its surroundings, and many other church events and ceremonies during holidays and special occasions. Every pair of helping hands in the parish was valuable. Among the most dedicated men of that time were Tadeusz Kiewicz, Ireneusz Baster, Edward Ochtabiński, Zbigniew Czech, Tadeusz Kowalik, Andrzej Sobierański, and many others.
The command and soldiers from the military unit under Dębinką also provided assistance to the parish.
The women found their mission in the parish office and rectory. Irena Skrzypczyńska, a volunteer, took care of the priests’ liturgical vestments and altar cloths. Grażyna Jeziorska maintained the parish registers and ran the parish shop, while Zenobia served as the housekeeper in the kitchen.
Liturgical life included morning and evening Masses, seasonal devotions in May, June, and the rosary, the Little Hours, Rorate Masses, the Chaplet of Divine Mercy, Corpus Christi processions, the Way of the Cross, Gorzkie Żale, the Day of the Sick, Easter and Christmas celebrations, and many others. Baptisms, First Holy Communions, weddings, funerals, and other liturgical ceremonies took place in the chapel. Annual contests for nativity scenes and rosaries, as well as concerts of carols and Marian hymns, were organized for children and youth.
In the catechetical hall under the rectory, religion classes were held until 1990; from that year onward they were conducted in schools. Parish groups founded and led by the faithful began to operate: “Mały Rycerz dla Niepokalanej” for children, led by Piotr Pawłowski, “Światło i Życie” for youth, and a rosary circle for adults.
Fr. Bogusław Wnuk, who worked in the parish, was an excellent guitarist and accompanied the children and youth singing during Mass.
In the first years of the parish’s existence, the first processional banner “Jezu, ufam Tobie” with the parish patrons, the holy apostles Peter and Paul, was funded by families living on Młodzieżowa Street and the organizer of the collection, Irena Dziedzic. A second banner with the image of the Mother of God was funded by the parents of First Communion children. Five decorative cushions with religious devotional items were donated by the Jabłoński family from the village of Wólka Górska.
At the turn of 1991–1992, the first peregrination of the Miraculous Image of Our Lady of Częstochowa, Queen of Poland, took place in the history of the parish. The image visited Catholic families’ homes and became a major event in the life of the families and the new parish.
Fr. Parish Priest Zbigniew Wojciechowski was an outstanding priest and a talented man who won the hearts of all parishioners. Unexpectedly and unfortunately, on August 26, 1992, he was transferred by higher church authorities to the parish of Christ the Merciful in Zabraniec. Even the protest of the parishioners and a petition to keep Fr. Parish Priest in the parish were not taken into account. The parishioners appreciated his dedication during those difficult years and for a long time visited Fr. Zbigniew in his next parish.
Fr. Canon Zbigniew Feliks Wojciechowski was born on November 20, 1949, in Karczew. He received priestly ordination from Cardinal Stefan Wyszyński on June 16, 1974. Throughout his priesthood he served in ten parishes in Warsaw and the surrounding area as vicar, parish priest, and administrator. His last parish was the parish of St. Vladimir in Warsaw’s Bródno district.
Fr. Canon Zbigniew Wojciechowski was the first parish priest-administrator of the newly established parish of Saints Apostles Peter and Paul at Osiedle Młodych in Nowy Dwór Mazowiecki from 1988 to 1992. On April 5, 2007, Archbishop Sławoj Leszek Głódź awarded him the privilege of rochet and mantelletta. From April 2011, Fr. Canon Z. Wojciechowski served as chaplain of the Volunteer Fire Brigades in the Capital City of Warsaw. He died on March 2, 2021, in the Mazovian Bródno Hospital at the age of 71, in the 47th year of his priesthood. On March 9 he was buried in the parish of St. Vitus in Karczew, in the family grave in the local parish cemetery. Based on a document from the Warsaw-Praga Diocesan Curia.
B. Malewska
