Facebook

To Dom z „duszą”

2015-07-22 12:50:45

Kiedy 10 lat temu uroczyście otwierano Dom Pomocy Społecznej im. Jana Pawła II w Nasielsku, jeden z gości tej uroczystości w Kronice dokonał wpisu: „Dziękuję wszystkim, którzy tworzyli, budowali i urządzali ten Dom, teraz życzę Mieszkańcom i Pracownikom, aby stworzyli duszę tego Domu”. I trzeba z satysfakcją powiedzieć, że życzenie to zmaterializowało się. To Dom z „duszą”

Na to określenie pracowano przez całe dziesięć lat. Pracowano wspólnie – dyrekcja, pracownicy i mieszkańcy, osoby chore, które tu miały znaleźć opiekę na wysokim poziomie. Znalazły jednak coś więcej, tutaj mogły się realizować, a nawet spełniać marzenia.

Matką tego niewątpliwego sukcesu jest Agata Nowak, od początku dyrektor placówki. To jej wiedza i umiejętności organizatorskie sprawiły, że dzisiaj Dom to jedna z najlepszych tego typu placówek w kraju. Placówka wzorcowa.

Trochę historii

Wszystko zaczęło się jeszcze w czasach Polski 49 województw. Nasielsk należał wtedy do powiatu ciechanowskiego. Powstał wówczas problem, co zrobić z okazałym obiektem po zlikwidowanym Państwowym Domu Dziecka i działającym tutaj Żłobku Miejskim. W imieniu władz miejskich sprawę pilotowała pani Alicja Tyc, dyrektor MOPS. Biorąc pod uwagę jej i miasta sugestie, wojewoda ciechanowski podjął decyzję o budowie w tym miejscu stacjonarnej jednostki koedukacyjnej przeznaczonej dla osób dorosłych przewlekle psychicznie chorych, których stan zdrowia nie wymaga leczenia szpitalnego, a uzasadnia konieczność zapewnienia całodobowej opieki osób drugich.

Kolejne zmiany administracyjne w skali kraju okazały się korzystne dla realizacji zamierzeń. Decydujące było znalezienie się Nasielska w powiecie nowodworskim. Ten miał podpisane porozumienie z miastem stołecznym Warszawą w sprawie organizacji tego typu ośrodka. Oficjalnie nasielski DPS powstał1 lipca 2005 roku.

 

DPS dziś

Obecnie w Domu Pomocy Społecznej mieszka 100 pensjonariuszy, z których 39 od początku istnienia placówki. Pracuje z nimi 73 pracowników. Razem tworzą coś w rodzaju rodziny.

Sztandarowym sukcesem jest coroczna organizacja Przeglądu Twórczości Artystycznej Osób Niepełnosprawnych „PROMIEŃ”. Co roku w wydarzeniu bierze udział 20 zespołów z pięciu województw. Spośród licznych sukcesów warto wymienić i ten z roku 2014, kiedy na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym „Mental Power Prague Film Festiwal” w Pradze film „Robot i Róża” nakręcony w ramach zajęć terapeutycznych w nasielskim DPSie otrzymał nagrodę za męską rolę drugoplanową.

DPS czynnie uczestniczy w wielu wydarzeniach mających miejsce w Nasielsku. Podopieczni tej placówki są widoczni na imprezach i uroczystościach patriotycznych, kulturalnych i sportowych.

 

Świętowali 10 urodziny

Znaczącym momentem w historii Domu było wybudowanie na jego terenie Ogrodu Terapeutycznego. Właśnie na estradzie tego obiektu odbyła się 1 lipca uroczystość z okazji 10 lat istnienia tego Domu. Było co świętować i wspominać, ponieważ nie ma tu roku bez spektakularnych sukcesów. Wszystko podporządkowane jest celom terapeutycznym, aktywizacji podopiecznych. Uroczystość jubileuszowa wypadła okazale. Przybyło na nią wielu gości z województwa, powiatu i gminy. Byli ci, którzy obecnie pełnią publiczne funkcje, jak i ci, którzy pełnili je w poprzednich latach. Obecna była pani poseł Jadwiga Zakrzewska, która od początku sympatyzuje z nasielską placówką. Licznie stawili się goście z zaprzyjaźnionych placówek, głównie ze wschodniej Polski.

Uroczystość rozpoczęła się koncelebrowaną Mszą św. Przewodził jej kapelan Domu, miejscowy proboszcz ks. kan. Tadeusz Pepłoński. Czytania mszalne wykonywali na przemian pensjonariusze i pracownicy. Celebrze towarzyszyła przywieziona specjalnie na tę okoliczność z Warszawy relikwia św. Jana Pawła II – patrona Domu. Po nabożeństwie uczestnicy mieli możliwość ucałowania jej.

Po oficjalnym powitaniu gości z bardzo ciekawym i kunsztownie wykonanym programem artystycznym wystąpili pensjonariusze i ich opiekunowie. To było wielkie przeżycie zarówno dla widzów, jak i z pewnością dla wykonawców. Takich inscenizacji trudno szukać nawet w zawodowych teatrach.

Były też życzenia, kwiaty i upominki. Mieszkańcy Domu odwdzięczyli się gościom szczególnymi prezentami – wykonanymi przez nich samych w ramach zajęć terapeutycznych.

Symbolicznym i wzruszającym momentem było wejście na scenę wszystkich tych, którzy są obecnie najściślej związani z tym szczególnym Domem. Na scenie stanęli i pracownicy, i pensjonariusze.

Andrzej Zawadzki

 

Podobne artykuły

Comments

comments

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *